Alweer gearresteerd in mijn bezigheden. Of zal ik maar gewoon zeggen .. vette pech.
Afgelopen donderdag struikelde ik (ongehaast) over een mini overgang tussen een stoep en een fietspad. Je kent ze vast wel, roodgekleurde fietspaden naast de straat, naast de stoep-met-parkeermogelijkheid-voor-bezoekers-van-de aangrenzende-winkels. In dit geval een overgang van maximaal 1 centimeter en door de hele lay-out van de weg niet duidelijk zichtbaar.
Enfin, ik verklaar dit stukje Schieweg in Delft behoorlijk gevaarlijk voor fietsers en voetgangers.
Gelukkig is de schade, waarschijnlijk omdat ik stevige schoenen droeg, beperkt tot een gekneusde voet (niets gebroken en ik ben niet gevallen!!) en die is zich ook al aan het herstellen.
Een beetje drama is mij niet vreemd, vandaar de volgende woorden:
Heel-heid
Soms verandert het leven
van het ene op het andere moment.
Wat vanzelf sprak, vraagt nu aandacht.
Wat gewoon was, wordt bijzonder.
Toch, in alles wat anders werd,
blijft er zoveel dat krachtig is:
mijn gedachten die helder blijven,
mijn hart dat voelt en weet.
Ik mag nog steeds genieten
van het licht door het raam,
van een glimlach, een gesprek,
van muziek die raakt
en stilte die heelt.
Niet alles hoeft perfect te zijn
om heel te mogen voelen.
Er schuilt een diepe schoonheid
in wie ik ben ..
precies zoals ik ben.
Ik ben compleet,
op mijn eigen wijze.
Heel,
in lichaam én in ziel.
Lieve groet,
Juliet Joan
Geen opmerkingen:
Een reactie posten