Op bezoek in het Suriname museum in Amsterdam

Het zat al even in de planning en vandaag is het er eindelijk van gekomen. Met mijn man en twee zussen ben ik naar het Suriname museum geweest. Wat een ervaring! De curatoren hebben goed werk geleverd.

Het begon bij de entree waar wij ontvangen werden door Giovanni en een gastvrouw, die ons hartelijk verwelkomden en eigenlijk al meteen het Suriname gevoel bij ons wakker maakten. Degenen onder jullie die ooit in Suriname geweest zijn zullen begrijpen wat ik bedoel.

Het museum (en ik citeer uit de doelstellingen)"moet een plek zijn voor iedereen die altijd al meer heeft willen weten over de Surinaamse geschiedenis, het cultureel erfgoed, de bevolking en de nauwe band met Nederland. Het is een meeting point voor de buurt, is onlosmakelijk verbonden met Amsterdam en legt met Suriname als vertrekpunt verbinding met alle Nederlanders."

Het museum geeft op de begane grond een fraai beeld van de fauna en flora van tropisch regenwoud van Suriname en biedt ook een cultuurgids van de inheemse volkeren. 

De kelder heb ik snel verlaten, ik hoef niet zo nodig de ketenen te zien waarmee slaven vastgehouden werden met de bijbehorende (foute) energie, die ik helaas maar al te snel voel.

De eerste verdieping was boeiend, interessant, met (voor mij) redelijk bekende historische informatie, maar op de tweede verdieping viel ik stil. Ik vertaal het maar zo, dat ik daar het gevoel van thuiskomen echt kon ervaren. De koeltoeroe zaken (mijn vertaling: zaken, die te maken hebben met de eenvoud maar vooral een natuurlijke manier van leven), die daar worden gepresenteerd in en rond de kinderhoek hebben mij diep geraakt. Ik vind het sowieso geweldig hoe curatoren van musea zo goed tijdsbeelden weten te presenteren, maar als het over mijn geboorteland gaat, val ik dus stil en raak ik ontroerd, komen herinneringen aan mijn jeugd krachtig naar voren.

Wij zijn er geruime tijd geweest en ik heb het vaste voornemen er binnenkort weer naar toe te gaan en dan begin ik en blijf ik waarschijnlijk de hele tijd op die tweede verdieping.

Gran tangi dat jullie mijn post hebben gelezen.

Lieve groet,

Juliet Joan

Als de ziele luistert

Toen ik op 16-jarige leeftijd kennismaakte met de Nederlandse en Vlaamse literatuur raakte ik in de ban van de gedichten van Guido Gezelle. 

Mijn hart kwam tot bloei als ik zijn gedichten declameerde en de beelden die hij schetste tot leven kwamen. Het onderstaande gedicht was een van mijn favorieten, het werd bijna een gezang.

Jaren later, toen ik mijn eindscriptie (Anima Mundi en een therapeutische behandeling) ter afronding van de opleiding tot paranormaal therapeute ging schrijven, kwamen de beelden van toen weer terug en ik heb zijn woorden daarin opgenomen. De bezieling die daarvan uitgaat is mijn drijfveer geworden, daar vond ik herkenning in en dat realiseerde ik me luid en duidelijk .. het voelde als een verwantschap van zielen.

Hierbij een foto van zijn grafmonument op de centrale begraafplaats van Brugge.

 Als de ziele luistert

spreekt het al een taal dat leeft,

't lijzigste gefluister

ook een taal en teken heeft:

blâren van de boomen

kouten met malkaar gezwind,

baren in de stroomen

klappen luide en welgezind,

wind en wee en wolken

wegelen van Gods heiligen voet,

talen en vertolken

't diep gedoken Woord zoo zoet ...

als de ziele luistert!

Guido Gezelle (Brugge, 1 mei 1830 - Brugge, 27 november 1899) was een Vlaamse lyrische dichter en hekeldichter, rooms-katholiek priester, taalwetenschapper, leraar, journalist en vertaler. Hij is bekend om zijn fijnzinnige gedichten over de natuur, zijn beeldend taalgebruik en zijn virtuoos taalkunstenaarschap.

Veel van zijn gedichten zijn terug te vinden op internet, maar ik heb voor deze post een link voor je uitgelicht.

Veel plezier met lezen.

Lieve groet,

Juliet Joan

De Japanse tuin in Clingendael

Vandaag zijn wij voor het eerst na jaren weer eens naar landgoed Clingendael gegaan om de Japanse tuin te bewonderen. De tuin is vorige week weer opengegaan. Het bijzondere is, dat het jaarlijks gedurende 6 weken in het voorjaar is opengesteld. 

Het is prachtig. Het voelt een beetje alsof je in een andere sfeer komt en dat begint al bij binnenkomst. Lopend over een bruggetje begint de betovering al als je de moslaag ziet, die de grond bedekt.

 

In de tuin kun je prachtige azaleas, rhododendrons en sierkersen bewonderen. Ze zijn op dit moment nog niet in volle bloei, maar de belofte van nog meer schoonheid hangt in de lucht.

Ik kwam erachter dat in de herfst ook een tijdelijke opening van de tuin is, zodat de herfstverkleuringen van de verschillende esdoorns te zien zijn. 

In de tuin zijn stenen lantaarns in verschillende vormen en ook twee watervaten en ik ben zo vrij geweest een filmpje van de gemeente Den Haag met je te delen.

Impressie Japanse tuin

Meer informatie over de Japanse tuin:

https://www.denhaag.nl/nl/natuur-en-milieu/groen-en-bomen/japanse-tuin/

 

Clingendael is een van de mooiste landgoederen van Nederland. Het park, dat ligt tussen Den Haag en Wassenaar kent een eeuwenoude historie, duidelijk voelbaar in de natuur en de cultuur. Het park is aangelegd in Engelse landschapsstijl met mooie gebouwen, tuinen met indrukwekkende landschappen en spiegelende waterpartijen. 

Met zijn prachtige natuur, slingerende wandelpaden en grote speelweides is het een fantastische plek om tot rust te komen.

Het landgoed is vrij toegankelijk.

 

Wij hebben genoten en na een lekker bakkie in het theehuis hebben we een heerlijke wandeling gemaakt door het park.

In het najaar gaan wij weer.

Lieve groet,

Juliet Joan

Rouw, zachtheid, rust

Drie weken geleden is een van mijn zussen overleden.

Hoewel zij al heel lang niet meer de oude was en steeds meer achteruit ging kwam het bericht toch nog plotseling.

Met z'n vieren hebben wij ervoor kunnen zorgen dat zij een mooie uitvaart heeft gekregen.

Wat een raar woord eigenlijk "uitvaart". Ik heb het even opgezocht:

"Een uitvaart is het geheel van handelingen en plechtigheden na het overlijden van een mens. De uitvaart wordt besloten met een teraardebestelling of een crematie. Een uitvaart dient om afscheid te kunnen nemen van de overledene en kan op verschillende manieren worden ingevuld."

Het is best apart, dat je meteen na het overlijden in actie moet komen om ervoor te zorgen, dat de "uitvaart" goed verloopt. Lijst met personen, die je erbij wilt hebben, sprekers - ja/neen? Muziek? Welke dan? Naar welke muziek luisterde de overledene graag? Iets met catering? Onze hoofden tolden, maar gelukkig konden wij veel met elkaar delen.

Natuurlijk wilde ik spreken!! Twee keer zelfs. 

Wonderlijk hoe emoties hun weg vinden, hoe ik me zo beschermd en gedragen voelde, hoe rustig ik was op de dag zelf en dan na afloop, thuis, een fysieke vermoeidheid zich openbaarde.

En nu .. drie weken later .. kan ik eindelijk iets opschrijven als onderdeel van mijn rouwverwerking. Het leven gaat door, wij hebben een prachtig voorjaar waar zij helaas niet meer in fysieke vorm van kan genieten. Dat kon ze eigenlijk al jaren niet meer, niet zoals vroeger.

Het is goed zo. Zij is gaan rusten.

Interessant feitje. Op haar rouwkaart hebben wij een prachtige tekst geplaatst, gevonden door een van ons, tussen haar spullen, perfect voor de mens die zij was.

SURPRISE IN HEAVEN

I dreamt death came, the other night,

and heaven's gate swung wide.

An angel with halo bright, ushered me inside.

And there - to my astonishment -

stood folks I'd judged and labeled

as "quite unfit", "of little worth",

and "spiritually disabled".

Indignant words rose to my lips,

but never were set free.

For every face showed stunned surprise ...

NO ONE EXPECTED ME!!!

"Anonymous"

Deze tekst heeft voor mij alles te maken met vergiffenis en het staat je uiteraard vrij het op jouw manier te interpreteren.

Ik heb er helemaal vrede mee, dat zij is overgegaan. In wezen heb ik elf jaar lang afscheid van haar genomen. Steeds meer stukjes die verdwenen in die periode, bij een zus op bezoek gaan die af en toe voelde als een vreemde is raar. 

Rust zacht .. je hebt je vleugels weer terug.

Lieve groet,

Juliet Joan.

P.s. Fijn als je mijn blog gaat volgen.