Posts tonen met het label Blijheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Blijheid. Alle posts tonen

zondag 31 mei 2026

Op bezoek in het Suriname museum in Amsterdam

Het zat al even in de planning en vandaag is het er eindelijk van gekomen. Met mijn man en twee zussen ben ik naar het Suriname museum geweest. Wat een ervaring! De curatoren hebben goed werk geleverd.


Het begon bij de entree waar wij ontvangen werden door Giovanni en een gastvrouw, die ons hartelijk verwelkomden en eigenlijk al meteen het Suriname gevoel bij ons wakker maakten. Degenen onder jullie die ooit in Suriname geweest zijn zullen begrijpen wat ik bedoel.

Het museum (en ik citeer uit de doelstellingen)"moet een plek zijn voor iedereen die altijd al meer heeft willen weten over de Surinaamse geschiedenis, het cultureel erfgoed, de bevolking en de nauwe band met Nederland. Het is een meeting point voor de buurt, is onlosmakelijk verbonden met Amsterdam en legt met Suriname als vertrekpunt verbinding met alle Nederlanders."

Het museum geeft op de begane grond een fraai beeld van de fauna en flora van tropisch regenwoud van Suriname en biedt ook een cultuurgids van de inheemse volkeren. 

De kelder heb ik snel verlaten, ik hoef niet zo nodig de ketenen te zien waarmee slaven vastgehouden werden met de bijbehorende (foute) energie, die ik helaas maar al te snel voel.





De eerste verdieping was boeiend, interessant, met (voor mij) redelijk bekende historische informatie, maar op de tweede verdieping viel ik stil. Ik vertaal het maar zo, dat ik daar het gevoel van thuiskomen echt kon ervaren. De koeltoeroe zaken (mijn vertaling: zaken, die te maken hebben met de eenvoud maar vooral een natuurlijke manier van leven), die daar worden gepresenteerd in en rond de kinderhoek hebben mij diep geraakt. Ik vind het sowieso geweldig hoe curatoren van musea zo goed tijdsbeelden weten te presenteren, maar als het over mijn geboorteland gaat, val ik dus stil en raak ik ontroerd, komen herinneringen aan mijn jeugd krachtig naar voren.

Wij zijn er geruime tijd geweest en ik heb het vaste voornemen er binnenkort weer naar toe te gaan en dan begin ik en blijf ik waarschijnlijk de hele tijd op die tweede verdieping.

Gran tangi dat jullie mijn post hebben gelezen.


Lieve groet,

Juliet Joan



zaterdag 23 mei 2026

Gisteren en Zingeving

Een titel bedenken voor een Blogpost komt meestal vanzelf. Soms klinkt het cryptisch, maar de titel van deze post betekent simpelweg, dat ik gisteren naar een museum ben geweest, aangetrokken door de aankondiging "Acht markante Utrechters (gastcuratoren) gaan op zoek naar wat hun leven betekenis geeft" en zij geven dat weer in de tentoonstelling Zin in .. van Museum Catharijneconvent."

De acht zijn: Germaine de Randamie (meervoudig wereldkampioen kickboksen & MMA), Jade Kops (influencer, auteur), Joris Christ (theatermaker, drag queen), Eloi Youssef (muzikant), Zuster Maria Leunissen (Augustines en lid van Casella), Marion Rozema (persvoorlichter Amnesty International), Annet van Royen-Kerkhof (kinderarts en immunoloog) en Philip van Verschuer (Duitse Orde).

"De wereld staat in de fik. Toch vind ik het belangrijk om ergens nog kleur in te zien of plezier in te vinden."


Mijn man heeft mij gefotografeerd bij een kazuifel en een jurk "dragqueen", gekozen door Joris Christ, omdat die zo prachtig zijn, zo kleurrijk. 

Tja! Waarom ga ik naar een tentoonstelling, die in het teken staat van zingeving.

Het antwoord is in al zijn eenvoud behoorlijk beladen en vol vraagtekens. De kreet zingeving heeft al gauw een "soort van" religieuze uitstraling. Eerlijk gezegd vind ik, dat het alles met "leven" te maken heeft. 

Waarom ben ik zoals ik ben? Waarom doe ik zoals ik doe? Doe ik dat dan voor mezelf om me goed te voelen? Doe ik het voor een ander om de ander blij te maken? Doe ik het om beide redenen? Wie en wat ben ik eigenlijk? 

Na het bekijken van de deze tentoonstelling hebben wij onder het genot van een lekker drankje onze ervaringen uitgewisseld en onze belangrijkste conclusie was/is toch echt, dat het prettig is om in ons doen en laten een geluksgevoel (wat dat dan ook is) te mogen ervaren en zeker als we bij de ander de ogen zien oplichten.


Op 24 april 2026 is Jade Kops overleden. Aan de hand van door haar geselecteerde kunstwerken vertelde zij over wat haar leven zin gaf: het helpen en inspireren van anderen. Dat deed zij onder andere met Stichting Jade, waarmee zij kinderen met kanker hielp om lichtpuntjes te blijven vinden.


Lieve groet,

Juliet Joan


P.S. Leuk als je mijn blog gaat volgen en .. delen mag!

donderdag 14 mei 2026

Yesterday .. Today .. Tomorrow

Yesterday I looked through my blogposts written during the years. It is so interesting to notice the kind of subjects I have felt the urge to write about. With some exceptions it has always been about my daily life and the last couple of years mostly in Dutch. Thanks to all available translation programs nobody has felt left out, I assume. 

There has been a remarkable change from musing about my personal development to more daily topics and as mentioned before, writing is my favourite outlet. Sitting behind my desk and let the fingers do their job on the keyboard is fun, no need to have a specific subject in mind. But .. that mentioned .. at some point something comes up, something that needs to be done urgently. It is happening right now.

"Get one of your card decks and see if you can work out something (as a direction for yourself to act upon) for the next couple of days." The first question is, of course, which one shall I choose?

 Pause.


Great! I am restricting myself to three decks. Symbols of the healing angels (Ingrid Auer), Mother Earth cards (Jamie Sams), Peace cards (Spiritualist National Union).

Because of my playful mood I am going to work with my pendulum to help me choose between the three. Definitely Mother Earth today! Shuffle, shuffle, shuffle the deck before picking a card. The one I have picked today is nr. 41. Death of the Shaman. This is a sign of death and rebirth. 

In Shamanism death is not seen as an end, but as the transition from old thought patterns to new beginnings. It means the end of a cycle and it is also an invitation to watch that part of Self that is dying/not necessary anymore. In order to support the birth process of the new life cycle it is important to let go of the old and make room for the new life cycle. Rebirth is always full of promises and growth.

I look forward to the growth, because that is what is meant here and one is never too old for that.


With love,

Juliet Joan



zondag 10 mei 2026

Meerrrr !!

Gisteren zijn wij in Naaldwijk naar een toneelvoorstelling geweest   "Meer !!" 

Het was onze eerste keer in dit theater en de sfeer was intiem met gezellig publiek. 

Denk bij "Meer!!" vanaf nu aan Jeannine La Rose, een Surinaams-Nederlandse actrice en zangeres. Jeannine studeerde aan het conservatorium in Rotterdam, waar ze in 2004 haar muziekopleiding heeft afgerond. Sindsdien heeft ze in een flink aantal theaterproducties meegespeeld.

Hoezo schrijf ik nu een post over Jeannine? Wel .. ik ken haar vanaf haar geboorte en gisteravond zag ik een vrouw, die met recht een powerhouse van Surinaamse afkomst genoemd kan worden.


        

Vol overgave liet zij ons in de voorstelling in alle openheid zien hoe je door kunt gaan in het leven, ongeacht de obstakels die je tegenkomt en vooral zonder schuldgevoel.                                                                 

De voorstelling heeft een sterk autobiografisch karakter en zij neemt je mee op niet mis te verstane wijze. Een paar trefwoorden hierbij .. ontroerend, emotioneel, puur, ondeugend.

Wij hebben heel erg genoten van de voorstelling, wij hebben gelachen en wij hebben gedanst.

Jeannine heeft ook een bedrijf als presentatie- en vocalcoach.

Interessant feitje .. een jaar of tien geleden heb ik Jeannine als coach gehad voorafgaande aan een examen voor Public Speaking. Ik heb dat met glans gehaald.


Lieve groet,

Juliet Joan

 

vrijdag 1 mei 2026

De Japanse tuin in Clingendael

Vandaag zijn wij voor het eerst na jaren weer eens naar landgoed Clingendael gegaan om de Japanse tuin te bewonderen. De tuin is vorige week weer opengegaan. Het bijzondere is, dat het jaarlijks gedurende 6 weken in het voorjaar is opengesteld. 

Het is prachtig. Het voelt een beetje alsof je in een andere sfeer komt en dat begint al bij binnenkomst. Lopend over een bruggetje begint de betovering al als je de moslaag ziet, die de grond bedekt.

 


In de tuin kun je prachtige azaleas, rhododendrons en sierkersen bewonderen. Ze zijn op dit moment nog niet in volle bloei, maar de belofte van nog meer schoonheid hangt in de lucht.

Ik kwam erachter dat in de herfst ook een tijdelijke opening van de tuin is, zodat de herfstverkleuringen van de verschillende esdoorns te zien zijn. 



In de tuin zijn stenen lantaarns in verschillende vormen en ook twee watervaten en ik ben zo vrij geweest een filmpje van de gemeente Den Haag met je te delen.


Impressie Japanse tuin


Meer informatie over de Japanse tuin:

https://www.denhaag.nl/nl/natuur-en-milieu/groen-en-bomen/japanse-tuin/

 

Clingendael is een van de mooiste landgoederen van Nederland. Het park, dat ligt tussen Den Haag en Wassenaar kent een eeuwenoude historie, duidelijk voelbaar in de natuur en de cultuur. Het park is aangelegd in Engelse landschapsstijl met mooie gebouwen, tuinen met indrukwekkende landschappen en spiegelende waterpartijen. 

Met zijn prachtige natuur, slingerende wandelpaden en grote speelweides is het een fantastische plek om tot rust te komen.

Het landgoed is vrij toegankelijk.

 

Wij hebben genoten en na een lekker bakkie in het theehuis hebben we een heerlijke wandeling gemaakt door het park.

In het najaar gaan wij weer.


Lieve groet,

Juliet Joan

maandag 23 maart 2026

Verlengen rijbewijs .. het is gelukt!!

Het is wat!!

Op zekere leeftijd maak je een start met een 5-jaarlijkse keuring voor het verlengen van je auto rijbewijs.

Geen paniek hoor, het is helemaal okay. Er zijn genoeg verhalen bekend van mensen die op rijpere leeftijd achter het stuur zitten en niet meer adequaat kunnen reageren op verkeerssituaties en ik hoop dan ook, dat ik niet zelfingenomen ben, als ik er gewoon van uit ga dat het met mij allemaal goed komt.

Lees ik net op internet het volgende:

De medische keuringen voor automobilisten van 75 jaar en ouder worden vanaf 2026 strenger. Nieuwe richtlijnen moeten voorkomen dat rijbewijzen worden verlengd zonder zorgvuldige beoordeling. Vanaf januari 2026 moeten artsen die 75-plussers keuren op hun rijgeschiktheid, meer tijd nemen.


 

Leuk, dat ik dit lees. Het lijkt er op, dat de keuringen zorgvuldiger gaan gebeuren. Mijn conclusie is, dat veel senioren tot nu toe niet zo zorgvuldig gekeurd werden.  No pressure hoor! De komende tijd zal ik voor de zekerheid toch regelmatiger achter het stuur kruipen. Je weet maar nooit 

Autorijden is niet mijn favoriete bezigheid, maar zo makkelijk en handig en ik ga over drie weken met opgeheven hoofd en rustig kloppend hart het proces in.

Lieve groet en ik houd je op de hoogte!!

💫 P.S. Ik vind het heel leuk als je hieronder een reactie achterlaat 💫 P.S. Het is gelukt .. 


Juliet Joan




donderdag 25 september 2025

JulietJoan in Verbinding

De term "in verbinding" komt de laatste tijd steeds voorbij. Het is bijna een mode-uitdrukking geworden en ik ga erop "aan". Dat is patsboem gebeurd.

Hoewel ik het nieuws op radio of tv nauwelijks volg, kan ik er niet aan voorbij, dat, in elk geval in Nederland, allerlei instanties, instellingen en clubs proberen mensen met elkaar te verbinden.

Nederland staat op dit moment in de tijd in het teken van de Week Tegen Eenzaamheid. Ik vind het nogal wat hoor, dat vanuit de overheid dit een thema is.


Wij zijn zover van elkaar afgedreven, dat iets wat tijden geleden en met name in kleine gemeenschappen, iets natuurlijks was, bijna is verdwenen en nu opnieuw moet worden aangeleerd.

Ik ben heel graag op mezelf. Toch werd ik geraakt toen in de straat waarin ik woon een initiatief is opgestart met elkaar in verbinding te gaan. Mijn eerste gedachte was "hoe dan! Ik ben gesteld op mijn privacy! Ik groet sowieso iedereen! Wat willen jullie van me!"

Toen ik besloot toch maar naar een bijeenkomst te gaan waar het een en ander zou worden uitgelegd, een aanpak zou worden voorgesteld, begon ik warm te lopen voor het idee.

Toevallig (wat is toeval!!) kreeg ik van iemand ook nog een linkje toegestuurd Rondje zachtheid, waar ik na lezing een variant op bedacht heb en gedeeld heb met de mensen uit mijn straat. Wie verzint nou zo'n leuke, fijne, voor mij aansprekende naam. De auteur van Rondje Zachtheid en ik quote "werd geïnspireerd door Sigrid Kaag, die in een uitzending van Collegetour op 28 mei 2023, werd geconfronteerd met de angst en het verdriet van haar dochters. De vraag kwam op of we niet iets kunnen doen aan de toenemende hardheid en de lelijkheid in de wereld, op de social media, in de kranten, op straat.

Omdat ik zo graag wil "begrijpen" hoe het kan dat "Rondje Zachtheid" zich als een milde regenbui aan het verspreiden is ben ik gaan lezen in Liefde 2.0 van Barbara Fredrickson, een van de grondleggers van de positieve psychologie.

Zachtheid is een uitingsvorm van liefde. En liefde herdefinieert zij als "een micromoment van verbondenheid" en als een van onze krachtigste emoties. Want wat gebeurt er tijdens zo'n rondje zachtheid? Je wandelt met elkaar, je hebt waarachtig contact, je hebt soms ook fysiek contact en .. oogcontact! Of in die glimlach. Bladzijden vol schrijft Barbara hierover. En ik voel bij elke bladzijde: Ja! Het klopt. We ervaren het elke keer als we ons "rondje zachtheid" wandelen."

Door persoonlijke omstandigheden heb ik de rondjes zachtheid moeten onderbreken, maar ik hoop ze binnenkort weer op te kunnen pakken.

Ik wens je veel zachtheid en hier komt nog een andere mooie ballade.

💫 P.S. Ik vind het heel leuk als je hieronder een reactie achterlaat 💫


Lieve groet,

JulietJoan

maandag 30 juni 2025

Beter-voelen-in-je-lijf (jeugdtrauma loslaten)

Ruim een jaar geleden heb ik "kennis"gemaakt met de cursussen van Jan Bommerez. 

Omdat ik een eeuwige onderzoekster ben, ben ik de uitdaging aangegaan te onderzoeken hoe het staat met mijn persoonlijk jeugdtrauma. Wat een reis! 

De cursus Jeugdtrauma bestaat uit 52 lessen, die je in je eigen tempo kan bestuderen/volgen/doorleven.Toen ik na een jaar merkte, dat ik nog niet verder was gekomen dan les 8, besloot ik (moedig) toch verder te gaan.

Jan benadrukt continu, dat je je lijf moet laten bepalen wanneer verder te gaan, wanneer het tijd is om een nieuwe les te omarmen en die eerste lessen hebben mij op mijn grondvesten doen trillen. Inmiddels ben ik een stukje verder, maar steeds grijp ik terug naar die eerste oefeningen onder het motto "ik heb geen haast".


Het is bijzonder en heel erg de moeite waard om patronen die je leven belemmerend beheersen, op fysiek niveau te voelen oplossen. Niets of niemand wordt iets verweten, geen gegraaf in mijn zielenleven, bevroren energie (dat is een term die in mijn leven is geïntroduceerd door deze cursus) lost op en ik voel me zo veel vrijer worden.

Conclusie: ik heb mezelf een cadeau gegeven en na een jaar valt er nog zoveel uit te pakken en te begrijpen over wie ik ben, waar ik sta en waar ik naar toe ga. Haast heb ik niet. Ik voel een continue verwondering en liefde en heel veel emotie en groei.

dd. 30 mei 2026

.. En ik ben nog steeds bezig .. rustig aan, geen haast. Ik neem het leven (meestal) zoals het komt, bergen en dalen, blij en verdrietig en gelukkig overheerst de blijheid, dat ik mag zijn zijn zoals ik ben in samenhang met alles wat is.



Lieve groet,

Juliet Joan



woensdag 28 mei 2025

Meditatie & Mindfulness: paden naar innerlijke rust

Een paar jaar geleden heb ik in het engels een artikel geschreven over meditatie en mindfulness. Omdat ik het persoonlijk belangrijk vind besloot ik vandaag het aan te passen en in het Nederlands vorm te geven.
Over deze twee begrippen die nauw met elkaar verbonden zijn, heb ik een schat aan inspiratie gevonden.

Binnen het spiritualisme ontdekte ik dat meditatie voor mij een waardevol middel is, ja zelfs een noodzaak, om af te stemmen op de Spirituele Wereld. Tegelijkertijd ervaar ik mindfulness als een zegen in de hectiek van het dagelijks leven: een manier om bewust, rustig en aanwezig te zijn.
Meditatie en mindfulness lijken op elkaar en overlappen elkaar soms, maar ze betekenen niet exact hetzelfde.


Meditatie
Meditatie is een bewuste oefening, meestal in stilte en zittend, waarbij je je aandacht richt op één punt — zoals je ademhaling, een klank of een visualisatie. Het helpt bij innerlijke rust, concentratie, en het openen van je hart en bewustzijn.

Voorbeelden van meditatie:
Ademhalingsmeditatie
Liefdevolle vriendelijkheid 
Mantra-meditatie
Geleide visualisaties

Mindfulness
Mindfulness is het bewust aanwezig zijn in het huidige moment, met al je zintuigen. Je kunt oefenen terwijl je gewoon leeft: tijdens het eten, lopen, praten of zelfs tandenpoetsen. Het is een manier van zijn.

Mindfulness kan:
Op elk moment beoefend worden
Gecombineerd worden met meditatie
Helpen om piekeren te verminderen
Levenskwaliteit vergroten

Een onderzoek van Harvard toonde aan dat mensen bijna 47% van hun tijd niet bezig zijn met wat ze doen. Onze gedachten dwalen vaak af naar het verleden of de toekomst. Dat maakt ons minder gelukkig. De onderzoekers concludeerden:
"Een dwalende geest is een ongelukkige geest."

Mindfulness helpt ons om weer terug te keren naar het hier en nu.

Tijdens een eenvoudige bezigheid zoals afwassen of tandenpoetsen,  kun je oefenen met mindfulness.

Let bewust op:
Smaak: Wat proef je?
Geur: Wat ruik je?
Voelzin: Wat voel je fysiek?
Gehoor: Welke geluiden hoor je?
Zicht: Wat zie je om je heen?

Door dagelijks zo te oefenen word je bewuster, rustiger en meer verbonden met jezelf en je omgeving.


Formele meditatie versterkt je mindful-zijn in het dagelijks leven. Mindfulness verdiept je meditatie-ervaring. Ze voeden elkaar. Beide zijn wegen naar meer balans, innerlijke vrede, en een diepere verbinding met de spirituele dimensie van het leven.

Beide paden zijn uitnodigingen tot thuiskomen bij jezelf. In stilte. In aandacht. In liefde.

Lieve groet,
Juliet Joan

zondag 25 mei 2025

De woestijnbuizerd

Waarom een post over deze schitterende vogel?



Vandaag was ik op bezoek in een verpleeghuis. Wie schetst mijn verbazing, toen ik een valkenier zag binnenkomen met een woestijnbuizerd op de arm.

Uiteraard vroeg ik wat hij kwam doen want ik vroeg mij uiteraard af of hij een show kwam geven.

Het blijkt, dat hij en zijn vader (de vader doet het al 44 jaar) een bedrijf hebben en worden ingehuurd om meeuwen te verjagen, die proberen huisvesting te vinden op het dak van het huis om vervolgens de bewoners aan te vallen.

Op zijn weg naar het dak heb ik hem mee weten te lokken naar de serre waar een klein aantal bezoekers bijzonder verrast werd.


P.S. Haar naam is Joosje.

De woestijnbuizerd of Harris' buizerd (Parabuteo unicinctus) is een roofvogel behorend tot de familie Acciptridae uit het geslacht Parabuteo. De vogel werd in 1824 door de Nederlandse dierkundige Coenraad Jacob Temminck, directeur van het Rijksmuseum van Natuurlijke Historie te Leiden, geldig beschreven als Falco unicinctus. Deze roofvogel komt voor in het zuiden van de Verenigde Staten en zuidelijker in Midden-Amerika en in grote delen van Zuid-Amerika (met dank aan Wikipedia) en wordt in Nederland dus ook gefokt.


Lieve groet,

Juliet Joan


dinsdag 1 oktober 2024

Zomer 2024 - herinneringen en meer ..

dd half juli 2024

Eindelijk is het zomer in Nederland. Na een heel nat en grijs voorjaar is eindelijk de zomer doorgebroken. Ik mopper niet. Wij komen er qua weer heel goed vanaf, in tegenstelling tot veel andere landen waar de natuur flink van slag lijkt te zijn met heel veel regen en/of langdurige droogte met de bijbehorende reacties van moeder natuur. 

De temperaturen zijn prima geweest, gemiddeld overdag denk ik (tussen mei en nu) een graad of 18 tot 25 Celsius en dat is heerlijk voor buitenactiviteiten. 

Na een kwakkeltijd met mijn eigen gezondheid voel ik me veel beter, de energie stroomt en ik ben onder andere bezig met serieus uit te vinden wat ik voor leuke dingen kan doen met Instagram. Ik ben ook weer aan het schrijven over allerhande dingen en een plan uit te stippelen voor wat ik de komende maanden allemaal wil gaan doen.

1 oktober 2024

Het is alweer herfst. De zomer is voorbijgevlogen. Veel gewandeld, gelezen, gebridged.

Het lijkt mij leuk een van de boeken, die ik gelezen heb onder jullie aandacht te brengen. Sowieso omdat ik het een fijn boek vind, maar toch ook, omdat ikzelf reizen naar binnen maak en het een en ander tegenkom, dat herleefd wil worden zodat ik wat meer kan helen.

Op 11 mei 2024 heb ik kennis gemaakt met Tirza Drisi, een Surinaamse auteur, toen ik, nieuwsgierig geworden naar haar boek "Voorouderpijn op plantage Goudmijn", een exemplaar ging kopen bij een presentatie door haar bij een plaatselijke boekhandel.

Tirza's voorouders hebben haar gevraagd hun (dus ook haar) verhaal op papier te zetten en het is een mix geworden van historische feiten uit archieven zowel Surinaamse als Nederlandse, aangevuld met persoonlijke herinneringen en fantasie. Tirza weet het een en ander mooi met elkaar te verweven tot een prettig leesbaar boek, dat ik regelmatig opzij heb moeten leggen vanwege emotie, stukjes herkenning en persoonlijke beleving. Een reis vanuit een ver verleden naar nu.



Vandaag is ook de geboortedag van Morning Star Wolf Woman, de naam die ik tijdens een speciale ceremonie gekregen heb.


Lieve groet,
Juliet Joan



zaterdag 23 september 2023

To meet, to encounter, to gather ..

English is a beautiful, expressive language and it is interesting to note how the Dutch language has developed during the last 20-30 years, becoming more expressive than before. At least, that is how I perceive it. These last months I have been busy, not writing enough and as a matter of fact .. not in English.

This morning, having a coffee with my favourite person and a piece of my favourite cake (hard mocca), I noticed with pleasure the following text on the envelope with cutlery and decided to share this with you.(Note: usually we only have a small fork to consume our cake, but with this specific treat I always like to have a knife in order to enjoy my cake a bit longer, that's why the knife is missing).



The bakery shop/lunchroom we were visiting is making their visitors feel very welcome.

Let me translate the text for you:

" To meet .. verb

1. meeting one another in

a nice place in the neighbourhood

where bread and coffee connect us"

Just loved the text, feeling happy, while having a bite of the delicious cake and a great latte macchiato, watching the Saturday market outdoors and the many pedestrians strolling along.

Life felt good!

This little bit of text, to me, is very inviting. Do you remember Barbra Streisand's people who meet people. Let me make it clear, I don't need people around me all the time, but there is this need to connect and to share and to compare, which is only natural and human I think.


With love,

Juliet Joan








dinsdag 2 april 2013

Trust

12 years ago I wrote this blogpost and it is still so valuable to me today, August 12, 2025.


“Question: Is It Only the Minority That Can Understand Spiritual Truth?


My favourite reading for today is from the Silver Birch book on questions and answers. 


“Question: Is it only the minority who can understand spiritual truth?

Answer: The truths of the spirit are very simple. They can be grasped by all; they are intended for all. It is not part of the divine plan that there should be a small sect, a divinely favored few. It is the many we are trying to reach because it is the many with whom we are concerned.”


Interpretation Truth and Trust


Every now and then a thought, an idea, a word, comes into my mind and I start pondering on it.

The word TRUST, such a small step away from TRUTH, came to me in April 2012, when I was at the Arthur Findlay College and I decided to give it a go on the platform in the Sanctuary. What better place to “play” with an idea and get inspired than in a place where the Spirit World is most tangible.
Now, about two months later, I can still feel the joy of presenting it, I can still feel the inspiration, I still know some of the words spoken then.
When I think of TRUST I feel there is experience behind it and learning.

Being Your Self


Fortunately, most of us have the memory of a pair of loving eyes and hands that took care of us when we were babies. We knew, we would be taken care of right after we woke up from a deep and healthy sleep. We knew we would be fed and changed into fresh diapers, we could TRUST on that.

When we started our way further into the world and tried to literally stand on our own two feet, at one point we knew we could TRUST ourselves to be able to just do that.
The next stage .. walking .. putting one foot in front of the other .. the experience .. the excitement .. the falling .. the encouragement from our loved ones to try it again .. the TRUST .. that we can do it .. we can walk!!
For most of us those days are long gone. They have changed into a lifetime of discoveries about ourselves and we have found out, that we can build on all those moments that have brought us in the here and now. We have arrived and passed the stage where we discover that we have to TRUST ourselves and our own capabilities. No longer can we put our TRUST into someone else to tell us what to do or what not to do, what is good for us and what is not. We have progressed into human beings with our own personal responsibility.


Trust Does Not Come Easy


TRUST. This 5-letter word does not come easy. Many of the people I know, including myself, are holding back on themselves. Either they feel they are not good enough to do what they would love to do, or someone else is telling them they are not good enough. For some strange or sad reason they have missed the part where we have to find out that in flying away from our parental houses, we have to be ready to cope with life. We have to have developed ways of caring for ourselves, for loving ourselves, TRUSTING our own ways and judgement.


Living a Spiritual Life

It is my conviction, that for each and everyone alive on this earth there comes a time when we turn to living a more Spiritual life, meaning, we try to find out about life and what it is about. It is in understanding the little things of life, or should I say, accepting life as it develops around us, that we can find peace, that we can TRUST things will become right for us, once again. It is like a universal law, inevitable.


Childhood - Spirituality - Ours - Normal Behavior?

Some of us have known a childhood filled with Spirituality. Growing up, for instance, in a Churchgoing family, teaches us the rules of conduct in our society. These rules are usually very strong and strict and with the development of our individuality we tend to turn away from them. In fact, we turn away from rigidity. Then, especially when we find ourselves in a difficult situation, it is discovered that people are turning towards some form of Spirituality. In times of war or natural disasters people discover they need one another to survive. This is a natural law. This is what we then learn. We have to take care of each other and I’m speaking here about normal and healthy human behavior. The joining and sharing of forces, of knowledge to survive comes to the surface. This is also a matter of TRUST. Natural laws cannot be broken.


Overcoming Fear

One of the main things to overcome here is fear. It seems, that in growing up, we allow ourselves to be kept in a position where we don’t explore anymore like when we were children. We are afraid to explore ways to develop and grow. Have we forgotten the joy of discovering what lies around the corner, what is waiting for us out there?
This is an open invitation to all of you out there. Don’t hide .. show yourself in all your beauty, discover your own way to start blooming again, re-LEARN who you really are, TRUST, have faith, BE ..





With love,
Juliet Joan