Meerrrr !!

Gisteren zijn wij in Naaldwijk naar een toneelvoorstelling geweest   "Meer !!" 

Het was onze eerste keer in dit theater en de sfeer was intiem met gezellig publiek. 

Denk bij "Meer!!" vanaf nu aan Jeannine La Rose, een Surinaams-Nederlandse actrice en zangeres. Jeannine studeerde aan het conservatorium in Rotterdam, waar ze in 2004 haar muziekopleiding heeft afgerond. Sindsdien heeft ze in een flink aantal theaterproducties meegespeeld.

Hoezo schrijf ik nu een post over Jeannine? Wel .. ik ken haar vanaf haar geboorte en gisteravond zag ik een vrouw, die met recht een powerhouse van Surinaamse afkomst genoemd kan worden.

        

Vol overgave liet zij ons in de voorstelling in alle openheid zien hoe je door kunt gaan in het leven, ongeacht de obstakels die je tegenkomt en vooral zonder schuldgevoel.                                                                 

De voorstelling heeft een sterk autobiografisch karakter en zij neemt je mee op niet mis te verstane wijze. Een paar trefwoorden hierbij .. ontroerend, emotioneel, puur, ondeugend.

Wij hebben heel erg genoten van de voorstelling, wij hebben gelachen en wij hebben gedanst.

Jeannine heeft ook een bedrijf als presentatie- en vocalcoach.

Interessant feitje .. een jaar of tien geleden heb ik Jeannine als coach gehad voorafgaande aan een examen voor Public Speaking. Ik heb dat met glans gehaald.

Lieve groet,

Juliet Joan

 

Als de ziele luistert

Toen ik op 16-jarige leeftijd kennismaakte met de Nederlandse en Vlaamse literatuur raakte ik in de ban van de gedichten van Guido Gezelle. 

Mijn hart kwam tot bloei als ik zijn gedichten declameerde en de beelden die hij schetste tot leven kwamen. Het onderstaande gedicht was een van mijn favorieten, het werd bijna een gezang.

Jaren later, toen ik mijn eindscriptie (Anima Mundi en een therapeutische behandeling) ter afronding van de opleiding tot paranormaal therapeute ging schrijven, kwamen de beelden van toen weer terug en ik heb zijn woorden daarin opgenomen. De bezieling die daarvan uitgaat is mijn drijfveer geworden, daar vond ik herkenning in en dat realiseerde ik me luid en duidelijk .. het voelde als een verwantschap van zielen.

Hierbij een foto van zijn grafmonument op de centrale begraafplaats van Brugge.

 Als de ziele luistert

spreekt het al een taal dat leeft,

't lijzigste gefluister

ook een taal en teken heeft:

blâren van de boomen

kouten met malkaar gezwind,

baren in de stroomen

klappen luide en welgezind,

wind en wee en wolken

wegelen van Gods heiligen voet,

talen en vertolken

't diep gedoken Woord zoo zoet ...

als de ziele luistert!

Guido Gezelle (Brugge, 1 mei 1830 - Brugge, 27 november 1899) was een Vlaamse lyrische dichter en hekeldichter, rooms-katholiek priester, taalwetenschapper, leraar, journalist en vertaler. Hij is bekend om zijn fijnzinnige gedichten over de natuur, zijn beeldend taalgebruik en zijn virtuoos taalkunstenaarschap.

Veel van zijn gedichten zijn terug te vinden op internet, maar ik heb voor deze post een link voor je uitgelicht.

Veel plezier met lezen.

Lieve groet,

Juliet Joan

Wandelen en lepelaarsnest "bekijken"

Tijdens een overheerlijke wandeling vandaag bij de Delftse Hout, was het een klein uitstapje naar het punt waar vogel minnend Nederland al een week of drie enthousiast over is.

Met dank aan Michel Kapoen kan ik de bijgaande foto met je delen.

Heel goed zichtbaar vanaf het wandel- en fietspad naast de Ikea in Delft is een lepelaarsnest duidelijk zichtbaar, een tweede nest is wat meer verborgen en de vier andere nesten waar eerder over gemeld werd zijn inmiddels niet meer te zien door het gebladerte. Wij waren gelukkig vroeg en konden rustig waarnemen hoe de jongen heel levendig rondscharrelen in het nest. Wat zijn ze al groot.

https://www.omroepwest.nl/natuur/5092740/lepelaarsnest-naast-snelweg-is-opnieuw-trekpleister?at_medium=sharing&at_campaign=sharedArticle&at_campaign_group=copied_url

De lepelaar  is een van de beschermingssuccessen van de Vogelbescherming. Rond 1970 waren er nog maar 170 broedparen in Nederland, nu ruim 2500. De stijging van het aantal broedparen in Nederland zorgde voor nieuwe vestigingen in Engeland, Frankrijk, België en Duitsland. Onze wandeling ging vervolgens naar het Arboretum Heempark. Het is altijd een feestje om daar doorheen te wandelen en te zien hoe alles weer tot bloei is gekomen. De nesten van de reigers die daar jaarlijks hun nesten vullen zijn al bijna niet meer zichtbaar door het dichte loof. 

Onze wandeling ging verder over het Kerkepad richting Delfgauw, waar wij na het genieten van een heerlijke kop koffie bij café Du Midi huiswaarts gingen.

Voor vanavond was heel slecht weer voorspeld met regen en onweer. Inmiddels lijkt de voorspelling hier in de regio niet meer te kloppen en gaan we een rustige avond tegemoet. Toch maar de tuin sproeien denk ik.

Lieve groet,

Juliet Joan

De Japanse tuin in Clingendael

Vandaag zijn wij voor het eerst na jaren weer eens naar landgoed Clingendael gegaan om de Japanse tuin te bewonderen. De tuin is vorige week weer opengegaan. Het bijzondere is, dat het jaarlijks gedurende 6 weken in het voorjaar is opengesteld. 

Het is prachtig. Het voelt een beetje alsof je in een andere sfeer komt en dat begint al bij binnenkomst. Lopend over een bruggetje begint de betovering al als je de moslaag ziet, die de grond bedekt.

 

In de tuin kun je prachtige azaleas, rhododendrons en sierkersen bewonderen. Ze zijn op dit moment nog niet in volle bloei, maar de belofte van nog meer schoonheid hangt in de lucht.

Ik kwam erachter dat in de herfst ook een tijdelijke opening van de tuin is, zodat de herfstverkleuringen van de verschillende esdoorns te zien zijn. 

In de tuin zijn stenen lantaarns in verschillende vormen en ook twee watervaten en ik ben zo vrij geweest een filmpje van de gemeente Den Haag met je te delen.

Impressie Japanse tuin

Meer informatie over de Japanse tuin:

https://www.denhaag.nl/nl/natuur-en-milieu/groen-en-bomen/japanse-tuin/

 

Clingendael is een van de mooiste landgoederen van Nederland. Het park, dat ligt tussen Den Haag en Wassenaar kent een eeuwenoude historie, duidelijk voelbaar in de natuur en de cultuur. Het park is aangelegd in Engelse landschapsstijl met mooie gebouwen, tuinen met indrukwekkende landschappen en spiegelende waterpartijen. 

Met zijn prachtige natuur, slingerende wandelpaden en grote speelweides is het een fantastische plek om tot rust te komen.

Het landgoed is vrij toegankelijk.

 

Wij hebben genoten en na een lekker bakkie in het theehuis hebben we een heerlijke wandeling gemaakt door het park.

In het najaar gaan wij weer.

Lieve groet,

Juliet Joan

Rouwverwerking

 Delen helpt mij!

Het schrijven van mijn vorige post heeft het gevoel van zwaarte, dat ik had na het overlijden van mijn zus, flink opgelost.

Hoe prettig is dat!

Rouwverwerking is een individueel proces, is voor iedereen anders. Er zijn gemeenschappelijke noemers, sterker nog, op een doordachte (wetenschappelijk onderbouwde) manier wordt het hele proces beschreven, om het voor ons hanteerbaar te maken. 

Laten we wel wezen. Het zal voor jou een beetje anders werken, dan voor een ander. Dat mag best! Jij bent jij en ik ben ik. Helemaal oké. Staat er een tijd voor? Moet het proces zijn afgerond binnen een maand, zes weken, een jaar? Wie zal het zeggen. Je kunt het niet voorspellen, je kunt het niet afkappen .. alsjeblieft niet. Neem er je tijd voor .. heb het over je verdriet met iemand, die naar je luistert, die je hand vasthoudt, iets lekkers voor je klaar maakt, een bakkie met je gaat doen, je een aai over je bol geeft, die je (weer) kan laten lachen, je een zakdoekje aanreikt als het binnen in je weer overloopt.

Ik heb in de loop van de tijd gemerkt, dat schrijven mij heelt, mijn vingers vliegen over het toetsenbord, ik schrijf in een dagboekje, maak er krabbeltjes in (doodlen is voor mij uitgevonden, haha). Dat is mijn uitlaatklep en zo nu en dan schieten de tranen in mijn ogen, want ook dit is onderdeel van mijn verwerkingsproces. 

Luisteren naar muziek is voor mij ook een hele goede actie.

Bij het overlijden van mijn ouders was het verdriet heel intens. Ik dacht niet na over fasen in het verdriet. Het was er en het verdween weer in zoverre, dat ik het leven weer oppakte en nog steeds regelmatig aan hun denk. Bij mijn zus is het anders, vooral omdat het qua leeftijd zo dichtbij is en de vergankelijkheid van het aardse leven zo duidelijk maakt. Ik heb het haar ook gegund, dat ze overging. Een 11 jaar lange weg van achteruit gaan, fysiek en mentaal is niet fijn geweest. Voor haar niet, voor niemand in haar omgeving.

Een gek gevoel, dat ik me luchtiger voel, een soort van blij, dat zij zo vredig is ingeslapen.

Mijn motto: vier het leven!

Lieve groet,

Juliet Joan

p.s. je kunt mijn blog volgen door dat bovenaan de pagina aan te geven.

Rouw, zachtheid, rust

Drie weken geleden is een van mijn zussen overleden.

Hoewel zij al heel lang niet meer de oude was en steeds meer achteruit ging kwam het bericht toch nog plotseling.

Met z'n vieren hebben wij ervoor kunnen zorgen dat zij een mooie uitvaart heeft gekregen.

Wat een raar woord eigenlijk "uitvaart". Ik heb het even opgezocht:

"Een uitvaart is het geheel van handelingen en plechtigheden na het overlijden van een mens. De uitvaart wordt besloten met een teraardebestelling of een crematie. Een uitvaart dient om afscheid te kunnen nemen van de overledene en kan op verschillende manieren worden ingevuld."

Het is best apart, dat je meteen na het overlijden in actie moet komen om ervoor te zorgen, dat de "uitvaart" goed verloopt. Lijst met personen, die je erbij wilt hebben, sprekers - ja/neen? Muziek? Welke dan? Naar welke muziek luisterde de overledene graag? Iets met catering? Onze hoofden tolden, maar gelukkig konden wij veel met elkaar delen.

Natuurlijk wilde ik spreken!! Twee keer zelfs. 

Wonderlijk hoe emoties hun weg vinden, hoe ik me zo beschermd en gedragen voelde, hoe rustig ik was op de dag zelf en dan na afloop, thuis, een fysieke vermoeidheid zich openbaarde.

En nu .. drie weken later .. kan ik eindelijk iets opschrijven als onderdeel van mijn rouwverwerking. Het leven gaat door, wij hebben een prachtig voorjaar waar zij helaas niet meer in fysieke vorm van kan genieten. Dat kon ze eigenlijk al jaren niet meer, niet zoals vroeger.

Het is goed zo. Zij is gaan rusten.

Interessant feitje. Op haar rouwkaart hebben wij een prachtige tekst geplaatst, gevonden door een van ons, tussen haar spullen, perfect voor de mens die zij was.

SURPRISE IN HEAVEN

I dreamt death came, the other night,

and heaven's gate swung wide.

An angel with halo bright, ushered me inside.

And there - to my astonishment -

stood folks I'd judged and labeled

as "quite unfit", "of little worth",

and "spiritually disabled".

Indignant words rose to my lips,

but never were set free.

For every face showed stunned surprise ...

NO ONE EXPECTED ME!!!

"Anonymous"

Deze tekst heeft voor mij alles te maken met vergiffenis en het staat je uiteraard vrij het op jouw manier te interpreteren.

Ik heb er helemaal vrede mee, dat zij is overgegaan. In wezen heb ik elf jaar lang afscheid van haar genomen. Steeds meer stukjes die verdwenen in die periode, bij een zus op bezoek gaan die af en toe voelde als een vreemde is raar. 

Rust zacht .. je hebt je vleugels weer terug.

Lieve groet,

Juliet Joan.

P.s. Fijn als je mijn blog gaat volgen.

Verlengen rijbewijs .. het is gelukt!!

Het is wat!!

Op zekere leeftijd maak je een start met een 5-jaarlijkse keuring voor het verlengen van je auto rijbewijs.

Geen paniek hoor, het is helemaal okay. Er zijn genoeg verhalen bekend van mensen die op rijpere leeftijd achter het stuur zitten en niet meer adequaat kunnen reageren op verkeerssituaties en ik hoop dan ook, dat ik niet zelfingenomen ben, als ik er gewoon van uit ga dat het met mij allemaal goed komt.

Lees ik net op internet het volgende:

De medische keuringen voor automobilisten van 75 jaar en ouder worden vanaf 2026 strenger. Nieuwe richtlijnen moeten voorkomen dat rijbewijzen worden verlengd zonder zorgvuldige beoordeling. Vanaf januari 2026 moeten artsen die 75-plussers keuren op hun rijgeschiktheid, meer tijd nemen.

 

Leuk, dat ik dit lees. Het lijkt er op, dat de keuringen zorgvuldiger gaan gebeuren. Mijn conclusie is, dat veel senioren tot nu toe niet zo zorgvuldig gekeurd werden.  No pressure hoor! De komende tijd zal ik voor de zekerheid toch regelmatiger achter het stuur kruipen. Je weet maar nooit 

Autorijden is niet mijn favoriete bezigheid, maar zo makkelijk en handig en ik ga over drie weken met opgeheven hoofd en rustig kloppend hart het proces in.

Lieve groet en ik houd je op de hoogte!!

💫 P.S. Ik vind het heel leuk als je hieronder een reactie achterlaat 💫 P.S. Het is gelukt .. 

Juliet Joan

Boekbespreking: Etty Hillesum - Het verstoorde leven

Etty Hillesum – Het verstoorde leven. 5^e druk, 1981.

Een intrigerend boek, zeker niet nieuw en ook weer een van de boeken uit de collectie van het Spiritueel Huis, die continu mijn aandacht vroeg. Eindelijk heb ik dan nu de tijd genomen het te bestuderen. Het is een dagboek en werd onmiddellijk na verschijning (in 1981, veertig jaar nadat Etty Hillesum het schreef) een sensatie. Zij heeft een pakkende schrijfstijl en neemt je moeiteloos mee terug in de tijd, de Tweede Wereldoorlog, waar zij als Joodse vrouw in staat was te observeren en te verduren wat haar overkwam. Nu, zoveel jaren later is ze nog steeds in staat mij kippenvel te bezorgen. 

De onderstaande tekst is overgenomen uit Wikipedia.

Het verstoorde leven is een boek met dagboekfragmenten van Etty Hillesum. In haar dagboek verwoordde ze haar persoonlijke, innerlijke ontwikkeling te midden van de turbulentie van de Tweede Wereldoorlog en de absurditeiten van de Holocaust. Het boek is niet alleen een sterk persoonlijk document, maar geeft ook enig inzicht in de wijze waarop de anti-Joodse maatregelen en deportaties in die jaren op Joden zelf zijn overgekomen.

Achtergrond

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud of de afloop van het verhaal.

In 1941 ontmoette Hillesum de 54-jarige, uit Duitsland gevluchte, ex-bankier genaamd Julius Spier. Spier voerde een praktijk als handlezer aan de Courbetstraat 27-III, waar hij twee kleine kamers huurde en ook woonde. Hij was verloofd met Hertha Levi, die in Engeland op hem wachtte. Op advies van Spier begon Etty op 9 maart 1941 met het schrijven van een dagboek. De bedoeling was inzicht te verkrijgen in haar gevoelens en gedachten bij alledaagse ervaringen. Hillesum en Spier begonnen een liefdesrelatie. Spier wordt in dit dagboek aangeduid met de letter S.

Het boek eindigt op 6 september 1943 met het bericht van een vriend, een dag later werd ze gedeporteerd.

Uitgaven

De familie Smelik had de dagboeken in bewaring en deed vergeefse pogingen om er een uitgever voor te interesseren. Pas in 1981 werden Etty's dagboeken, of althans een groot deel ervan, gebundeld en uitgegeven door Jan Geurt Gaarlandt van uitgeverij De Haan onder de titel Het verstoorde leven - Dagboek van Etty Hillesum.

Het boek werd onmiddellijk veel gelezen en is in veel talen vertaald. In 1985 is in Deventer ter nagedachtenis het beeld Het verstoorde leven geplaatst.

Het boek is als e-book te downloaden

https://www.yumpu.com/en/document/view/69601995/download-free-pdf-het-verstoorde-leven-by-etty-hillesum-jg-gaarlandt

Boekbespreking. Een zomer met het kleine volkje - Tanis Helliwell

Eén van mijn vrijwilligers activiteiten is het beheren van de boekencollectie van het Spiritueel Huis aan de Voorstraat in Delft.

Het is mijn intentie regelmatig een boek uit de bibliotheek in de schijnwerper te zetten.

Vandaag:

Tanis Helliwell

Een zomer met het kleine volkje (Genre: Natuur )

Tijdens een zomer in een landhuisje in Ierland kwam Tanis Halliwell, in eerste instantie tot haar eigen verbazing, in contact met een "leprechaun" een Ierse kabouter, die haar niet alleen het een en ander leerde over de evolutie van elementwezens (zoals feeën, elfen, gnomen en kabouters), maar ook over de onderlinge afhankelijkheid van mensen en elementwezens in hun gezamenlijke evolutionaire bestemming. Een Zomer met het Kleine Volkje geeft inzicht in vele geheimen van het kabouterrijk en verhaalt over hun levendige spel, humor, nieuwsgierigheid, ondeugendheid, plezier, wijsheid en goddelijk doel. Volgens de leprechauns streven de elementwezens er momenteel naar om, samen met geëngageerde mensen, de planeet Aarde te genezen en een "nieuwe" wereld te scheppen. Met haar innemende stijl en humor schetst Tanis een treffend beeld van een Iers dorpje en zijn inwoners en beschrijft ze tegelijkertijd haar fascinerende relatie met haar leprechaun-vriend.

"Het lezen van dit boek opent een deur in je verbeelding. Of je het nu als realiteit  of verzinsel beschouwt, dit boek brengt een boodschap over van genezing en van planetaire prioriteiten", aldus Julia Cameron, auteur van onder andere The Artist's Way).

"Dit prachtige boek is niet alleen erg leuk om te lezen, maar doet ook interessante en intelligente suggesties over de realiteit en het werk van deze specifieke tak van de natuurwereld. Het kan ons helpen onze geest open te stellen voor fascinerende dimensies die op de planeet bestaan" aldus Dorothy McLean (1920-2020) mede-oprichtster van Findhorn en auteur van engelen en Deva's spreken). 

Tanis Helliwell, M.Ed., is de oprichtster van The International Institute for Transformation (IIT). Zij heeft van kinds af aan ervaring opgedaan en later gewerkt met elementen, engelen en meesterleraren op andere vlakken. Zij woont aan de zeekust ten noorden van Vancouver, Canada.

Lieve groet,

Juliet Joan

JulietJoan in Verbinding

De term "in verbinding" komt de laatste tijd steeds voorbij. Het is bijna een mode-uitdrukking geworden en ik ga erop "aan". Dat is patsboem gebeurd.

Hoewel ik het nieuws op radio of tv nauwelijks volg, kan ik er niet aan voorbij, dat, in elk geval in Nederland, allerlei instanties, instellingen en clubs proberen mensen met elkaar te verbinden.

Nederland staat op dit moment in de tijd in het teken van de Week Tegen Eenzaamheid. Ik vind het nogal wat hoor, dat vanuit de overheid dit een thema is.

Wij zijn zover van elkaar afgedreven, dat iets wat tijden geleden en met name in kleine gemeenschappen, iets natuurlijks was, bijna is verdwenen en nu opnieuw moet worden aangeleerd.

Ik ben heel graag op mezelf. Toch werd ik geraakt toen in de straat waarin ik woon een initiatief is opgestart met elkaar in verbinding te gaan. Mijn eerste gedachte was "hoe dan! Ik ben gesteld op mijn privacy! Ik groet sowieso iedereen! Wat willen jullie van me!"

Toen ik besloot toch maar naar een bijeenkomst te gaan waar het een en ander zou worden uitgelegd, een aanpak zou worden voorgesteld, begon ik warm te lopen voor het idee.

Toevallig (wat is toeval!!) kreeg ik van iemand ook nog een linkje toegestuurd Rondje zachtheid, waar ik na lezing een variant op bedacht heb en gedeeld heb met de mensen uit mijn straat. Wie verzint nou zo'n leuke, fijne, voor mij aansprekende naam. De auteur van Rondje Zachtheid en ik quote "werd geïnspireerd door Sigrid Kaag, die in een uitzending van Collegetour op 28 mei 2023, werd geconfronteerd met de angst en het verdriet van haar dochters. De vraag kwam op of we niet iets kunnen doen aan de toenemende hardheid en de lelijkheid in de wereld, op de social media, in de kranten, op straat.

Omdat ik zo graag wil "begrijpen" hoe het kan dat "Rondje Zachtheid" zich als een milde regenbui aan het verspreiden is ben ik gaan lezen in Liefde 2.0 van Barbara Fredrickson, een van de grondleggers van de positieve psychologie.

Zachtheid is een uitingsvorm van liefde. En liefde herdefinieert zij als "een micromoment van verbondenheid" en als een van onze krachtigste emoties. Want wat gebeurt er tijdens zo'n rondje zachtheid? Je wandelt met elkaar, je hebt waarachtig contact, je hebt soms ook fysiek contact en .. oogcontact! Of in die glimlach. Bladzijden vol schrijft Barbara hierover. En ik voel bij elke bladzijde: Ja! Het klopt. We ervaren het elke keer als we ons "rondje zachtheid" wandelen."

Door persoonlijke omstandigheden heb ik de rondjes zachtheid moeten onderbreken, maar ik hoop ze binnenkort weer op te kunnen pakken.

Ik wens je veel zachtheid en hier komt nog een andere mooie ballade.

💫 P.S. Ik vind het heel leuk als je hieronder een reactie achterlaat 💫

Lieve groet,

JulietJoan

Voeten-Leed

Alweer gearresteerd in mijn bezigheden. Of zal ik maar gewoon zeggen .. vette pech. 

Afgelopen donderdag struikelde ik (ongehaast) over een mini overgang tussen een stoep en een fietspad. Je kent ze vast wel, roodgekleurde fietspaden naast de straat, naast de stoep-met-parkeermogelijkheid-voor-bezoekers-van-de aangrenzende-winkels. In dit geval een overgang van maximaal 1 centimeter en door de hele lay-out van de weg niet duidelijk zichtbaar. 

 

Enfin, ik verklaar dit stukje Schieweg in Delft behoorlijk gevaarlijk voor fietsers en voetgangers.

Gelukkig is de schade, waarschijnlijk omdat ik stevige schoenen droeg, beperkt tot een gekneusde voet (niets gebroken en ik ben niet gevallen!!) en die is zich ook al aan het herstellen.

 

Een beetje drama is mij niet vreemd, vandaar de volgende woorden:

Heel-heid

Soms verandert het leven
van het ene op het andere moment.
Wat vanzelf sprak, vraagt nu aandacht.
Wat gewoon was, wordt bijzonder.

Toch, in alles wat anders werd,
blijft er zoveel dat krachtig is:
mijn gedachten die helder blijven,
mijn hart dat voelt en weet.

Ik mag nog steeds genieten
van het licht door het raam,
van een glimlach, een gesprek,
van muziek die raakt
en stilte die heelt.

Niet alles hoeft perfect te zijn
om heel te mogen voelen.
Er schuilt een diepe schoonheid
in wie ik ben ..
precies zoals ik ben.

Ik ben compleet,
op mijn eigen wijze.
Heel,
in lichaam én in ziel.

 

Lieve groet,

Juliet Joan

Beter-voelen-in-je-lijf (jeugdtrauma loslaten)

Ruim een jaar geleden heb ik "kennis"gemaakt met de cursussen van Jan Bommerez. 

Omdat ik een eeuwige onderzoekster ben, ben ik de uitdaging aangegaan te onderzoeken hoe het staat met mijn persoonlijk jeugdtrauma. Wat een reis! 

De cursus Jeugdtrauma bestaat uit 52 lessen, die je in je eigen tempo kan bestuderen/volgen/doorleven.Toen ik na een jaar merkte, dat ik nog niet verder was gekomen dan les 8, besloot ik (moedig) toch verder te gaan.

Jan benadrukt continu, dat je je lijf moet laten bepalen wanneer verder te gaan, wanneer het tijd is om een nieuwe les te omarmen en die eerste lessen hebben mij op mijn grondvesten doen trillen. Inmiddels ben ik een stukje verder, maar steeds grijp ik terug naar die eerste oefeningen onder het motto "ik heb geen haast".

Het is bijzonder en heel erg de moeite waard om patronen die je leven belemmerend beheersen, op fysiek niveau te voelen oplossen. Niets of niemand wordt iets verweten, geen gegraaf in mijn zielenleven, bevroren energie (dat is een term die in mijn leven is geïntroduceerd door deze cursus) lost op en ik voel me zo veel vrijer worden.

Conclusie: ik heb mezelf een cadeau gegeven en na een jaar valt er nog zoveel uit te pakken en te begrijpen over wie ik ben, waar ik sta en waar ik naar toe ga. Haast heb ik niet. Ik voel een continue verwondering en liefde en heel veel emotie en groei.

Lieve groet,

Juliet Joan

Meditatie & Mindfulness: paden naar innerlijke rust

Een paar jaar geleden heb ik in het engels een artikel geschreven over meditatie en mindfulness. Omdat ik het persoonlijk belangrijk vind besloot ik vandaag het aan te passen en in het Nederlands vorm te geven.
Over deze twee begrippen die nauw met elkaar verbonden zijn, heb ik een schat aan inspiratie gevonden.

Binnen het spiritualisme ontdekte ik dat meditatie voor mij een waardevol middel is, ja zelfs een noodzaak, om af te stemmen op de Spirituele Wereld. Tegelijkertijd ervaar ik mindfulness als een zegen in de hectiek van het dagelijks leven: een manier om bewust, rustig en aanwezig te zijn.
Meditatie en mindfulness lijken op elkaar en overlappen elkaar soms, maar ze betekenen niet exact hetzelfde.

Meditatie

Meditatie is een bewuste oefening, meestal in stilte en zittend, waarbij je je aandacht richt op één punt — zoals je ademhaling, een klank of een visualisatie. Het helpt bij innerlijke rust, concentratie, en het openen van je hart en bewustzijn.

Voorbeelden van meditatie:
Ademhalingsmeditatie
Liefdevolle vriendelijkheid 
Mantra-meditatie
Geleide visualisaties

Mindfulness
Mindfulness is het bewust aanwezig zijn in het huidige moment, met al je zintuigen. Je kunt oefenen terwijl je gewoon leeft: tijdens het eten, lopen, praten of zelfs tandenpoetsen. Het is een manier van zijn.

Mindfulness kan:
Op elk moment beoefend worden
Gecombineerd worden met meditatie
Helpen om piekeren te verminderen
Levenskwaliteit vergroten

Een onderzoek van Harvard toonde aan dat mensen bijna 47% van hun tijd niet bezig zijn met wat ze doen. Onze gedachten dwalen vaak af naar het verleden of de toekomst. Dat maakt ons minder gelukkig. De onderzoekers concludeerden:
"Een dwalende geest is een ongelukkige geest."

Mindfulness helpt ons om weer terug te keren naar het hier en nu.

Tijdens een eenvoudige bezigheid zoals afwassen of tandenpoetsen,  kun je oefenen met mindfulness.

Let bewust op:

Smaak: Wat proef je?
Geur: Wat ruik je?
Voelzin: Wat voel je fysiek?
Gehoor: Welke geluiden hoor je?
Zicht: Wat zie je om je heen?

Door dagelijks zo te oefenen word je bewuster, rustiger en meer verbonden met jezelf en je omgeving.

Formele meditatie versterkt je mindful-zijn in het dagelijks leven. Mindfulness verdiept je meditatie-ervaring. Ze voeden elkaar. Beide zijn wegen naar meer balans, innerlijke vrede, en een diepere verbinding met de spirituele dimensie van het leven.

Beide paden zijn uitnodigingen tot thuiskomen bij jezelf. In stilte. In aandacht. In liefde.

Lieve groet,
Juliet Joan

De woestijnbuizerd

Waarom een post over deze schitterende vogel?

Vandaag was ik op bezoek in een verpleeghuis. Wie schetst mijn verbazing, toen ik een valkenier zag binnenkomen met een woestijnbuizerd op de arm.

Uiteraard vroeg ik wat hij kwam doen want ik vroeg mij uiteraard af of hij een show kwam geven.

Het blijkt, dat hij en zijn vader (de vader doet het al 44 jaar) een bedrijf hebben en worden ingehuurd om meeuwen te verjagen, die proberen huisvesting te vinden op het dak van het huis om vervolgens de bewoners aan te vallen.

Op zijn weg naar het dak heb ik hem mee weten te lokken naar de serre waar een klein aantal bezoekers bijzonder verrast werd.

P.S. Haar naam is Joosje.

De woestijnbuizerd of Harris' buizerd (Parabuteo unicinctus) is een roofvogel behorend tot de familie Acciptridae uit het geslacht Parabuteo. De vogel werd in 1824 door de Nederlandse dierkundige Coenraad Jacob Temminck, directeur van het Rijksmuseum van Natuurlijke Historie te Leiden, geldig beschreven als Falco unicinctus. Deze roofvogel komt voor in het zuiden van de Verenigde Staten en zuidelijker in Midden-Amerika en in grote delen van Zuid-Amerika (met dank aan Wikipedia) en wordt in Nederland dus ook gefokt.

Lieve groet,

Juliet Joan

2 januari 2025

Het jaar 2025 is net begonnen en zoals heel vaak is de overgang van het ene jaar naar het andere voor veel mensen de gelegenheid om goede voornemens te maken.

Dat is heel traditioneel en er is niets mis mee.Toch wil ik een voorstel doen. Wat ik nu ga opschrijven is niets nieuws hoor, het heeft alles te maken met leven in het nu, in het moment. Je kunt ervoor kiezen om vanaf nu andere keuzes te maken als je voelt, dat je vastloopt in je denken, in je leven en in je opvattingen. Over precies deze gedachte is heel veel gesproken en geschreven en zal, vermoed ik, nog veel meer gesproken en geschreven worden.

Ben je geboeid door deze woorden, voel je iets gebeuren binnen in je? Heb je tijd om even "stop" te zeggen tegen jezelf en naar binnen te keren? 

Graag deel ik met je een gedicht, een aantal jaren geleden geschreven .. in het Engels .. en dat laat ik zo.

 

Listening

Listen to the sounds of nature

Listen with your eyes wide and shut off

From everything else but You in the moment

Use your senses and know ..

It is a gift to be aware of Your presence

In that great big universe

Strength and Hope are everywhere

Why look outside when there is You

Find that force inside of you

That force that makes you grow

Into that lovely soul

That is the ultimate you

 

Juliet Joan

Dec. 19, 2018

Lieve groet, 

Juliet Joan